Het rectoraat belde. U bent niet gekeurd.
Foei. - Hebben ze het mis?
Helemaal niet.
De keuring is verplicht.
Ik heb een afspraak gemaakt met Dr Howard.
Dr Howard zal niet weten wat hij ziet.
Ik ben een meesterwerk. Elke DNA-streng is perfect.
Hij wil vast mijn organen uitstallen.
Hoe eerder, hoe beter.
Leuke kamer.
Een beetje steriel wel.
Een vleugje potpourri zou de wat verontrustende geur verdrijven.
Maar alles is schoon en helder. Fel en fluorescerend.
Gaat u zitten.
Knisperend.
Kleedt u zich maar uit.
Ik ga wel naakt zitten. In deze koude kamer.
Met die rare toestellen. En glanzende instrumenten...
...waarvan ik de werking alleen maar kan raden.
Rustig maar. Niks om je zorgen om te maken.
Zet die muziek eens uit.
Ik kom zo bij je. - Vergeet het maar.
Halloween is niks. Geen lekker eten. Geen vrije dag
en het betekent ook niks.
Het is de dag dat de graven opengaan en de doden opstaan.
En je snoep in je neus mag stoppen.
Er is iets belachelijks gebeurd. - Hou je vast.
Ik moest naar de dokter.
Dat is niet grappig.
Maar ik werd bang en liep weg.
Hij kan niet zien dat je een ruimtewezen bent.
Je was al eens bij de dokter.
Nu gaat hij speciaal zoeken naar iets wat mis is.
En, ben je naar de dokter geweest? - Ja, ik ben naar de dokter geweest.
Wat heeft hij gezegd?
Gewoon: Hallo, hoe gaat het? Waar ga je heen? Kom terug.
Mijn neef Paul stelde ook aldoor uit om naar de dokter te gaan...
...en op een dag viel hij dood. - Hij is dus nooit geweest?
Je hebt je lunch vergeten.
Waar is ze? - Vergeten.
Ik moet naar een Halloween-feestje. Kun jij op mijn huis passen...
...en die leuke kindjes snoep geven? - Waarom?
Anders gooien de ettertjes eieren naar je gevel.
Welja, een knappe vrouw zoals ik heeft toch niks anders.
Ik meen het. Ik heb niks anders.
U krijgt geen loon tot u naar de dokter bent geweest.
Natuurlijk ga ik. Ik verheug me erop. - Dat is beter.
Ga met me mee, alsjeblieft. - Waarvoor bent u bang?
Sinds ik daar binnen was, ben ik voor alles bang.
Waarom vraagt u het niet aan Dr Albright?
Moet Mary me naakt en kwetsbaar zien, trillend van angst?
Ik gun haar het genoegen niet. - Dus gunt u het mij maar?
Maak je mijn hemd even dicht?
Hebt u het al omgedraaid?
Hallo, Dick. Hoe gaat het ermee? - Prima.
Mijn pols is normaal, mijn bloeddruk ook. Tot ziens.
Ik wil graag zelf even kijken.
Doe je mond even open.
Doe wat de aardige dokter zegt.
Je moet wel meewerken.
Ik heb me uitgekleed. Meer kun je niet verwachten.
Dick, je kleren. - Hou ze maar.
Daar zit geen gif in.
Te veel rozijnen naar mijn smaak, maar dat mag.
Wie stellen jullie voor? - Julius en Ethel Rosenberg.
Een vergissing, volgens mij. Kom, we gaan naar Albright.
Waarom? - Het is Halloween.
Elk snotjong zit boordevol M&M's.
Het huis van Albright is een doelwit voor vernietiging.
Dat klinkt mij te gevaarlijk.
Goed, blijf dan maar hier. Alleen. Moederziel alleen.
Dat geeft niet.
Op Halloween. De avond van de angst.
Als de doden levend worden en de levenden doodgaan.
Dat geeft niet.
Een snoepje of ik schiet.
Julius en Ethel Rosenberg.
Leuke pakjes. - Dank je, Dubbie.
En Harry is een buitenaards wezen. - Helemaal niet.
Ik bedoel: Ja.
Kom, Tommy. We gaan.
Leuke Halloween.
Stik. Mijn aansteker is in de ventilatieschacht gevallen.
Lucifers. - Daar kom ik dit pakje mee door,
maar wat doe ik daarna?
Kettingroken.
Doortje. Wat leuk.
Een vliegende aap kon niet, mijn benen zijn pas geschoren.
Je ziet er geweldig uit.
Ha, maatjes.
Anker op, ik hijs mijn Jolly Roger.
Je bent een piraat. - Bedankt, hoor.
Moest je dat nou verklappen?
Wie ben jij? - Ik geef je een hint.
Dick, we zijn niet meer in Kansas.
Nancy Kassebaum, gewezen senator uit Kansas.
Spinazie, kapitein? - Ja, graag.
Ik heb niet echt.
Waarom vraag je het dan?
Dr Albright gezien? - Hoe is ze gekleed?
Als Nancy Kassebaum, gewezen senator uit Kansas.
Niet gezien. - Dat zou me opgevallen zijn.
Daar. Ze praat met een skelet.
Je vindt jezelf zeker eng?
Maar ik ben niet bang voor je, zak knoken.
Laat mijn gewezen deerne los.
Duizend bommen en granaten.
En, waar zijn je boekaniers? - In de bieb.
Je bent weggelopen bij de dokter? - Het is mijn woord tegen dat van hem.
Het Woord van Nina en mij tegen dat van hem.
Goed dan, ik ben bij je weggegaan.
Maar niet uit angst. O nee. Uit protest.
Dit wordt goed.
Artsen. Met jullie tuchtraad en jullie ziekteverzekering.
Jullie zijn maar een stelletje kwakzalvers,
met jullie 'vaccins' en jullie 'penicillines.'
De mensen zijn gezonder dan ooit, maar tot welke prijs?
Ik pas ervoor. Prettige avond, mijn beste dokter.
Pas op, Linus. De Grote Pompoen staat achter je.
O nee, ik kan dit niet aanzien. Het is me te eng.
Wacht eens even. Als dat niet van de tv komt,
kan het maar één ding betekenen.
Laat ik nog maar wat tv kijken.
We doen al de snoep in de schaal...
...zetten de schaal voor de deur,
en klaar.
Wat denk je daarvan?
Goed idee. Ik heb het daarstraks zelf voorgesteld.
Sla niet zo'n toon aan, soldaat.
Een snoepje of ik schiet. - Het is zelfbediening.
Een snoepje of ik schiet. - Ik zei...
Waar is al de snoep gebleven?
De paus heeft hem meegenomen.
Schitterend idee, Tommy.
Hebt u niets anders? - Momentje, hoor.
Hoe gaat het?
Het gaat wel.
Alsjeblieft.
Wat is dat? - Rundgehakt.
Smakelijk eten.
Doe geen moeite. Ze hebben alleen maar vlees.
Ik hoop dat dat de paus niet was.
Ik kom eraan, Heilige Vader.
O, Dick. Ik ben zo blij dat je thuis bent.
Ik had nooit moeten weggaan. - Nee, Dick. Hier is het erger.
Kan niet, Harry. Een hele kamer vol mensen lachte me uit.
Hier is het veilig en warm en vol...
Spoken.
Zei ik spoken? - Ik ben bang van wel.
Hou me vast.
We stellen ons aan. We weten niet zeker dat het een spook is.
Ik geloof het.
Waarom overkomt ons dit altijd? - Het is wel ons eerste spook.
Dat klopt. We hebben geluk gehad.
Harry? Hoor je dat?
Net voetstappen. - Ze komen dichterbij.
Drie op vijf? - Ik bel met de aannemer.
Waarom liep je ineens weg?
Ik wou je niet ongerust maken. - Je nam mijn auto mee.
Sorry, Mary. Maar we zitten met een spook.
Doe niet gek. Spoken bestaan niet.
Wat ben je een lafaard geworden.
En kom niet meer terug.
Wie is er nu laf?
Die ken ik. Categorie A, extragrote scharreleieren.
Niet de straatwaarde van biologische, maar goed.
U hebt de verkeerde. Mag ik even bellen?
Kop dicht.
Jij kiest: Of je vertelt ons wat we willen weten
of je haalt eischaal van tussen je tanden.
Voor wie werk je? - Hoe bedoelt u?
Opnieuw. - Ik wrijf dit ei in zijn gezicht.
Ga even afkoelen, luitenant. - Ik ben koel.
Sorry. Mijn partner heeft geen geduld.
Ik wil je helpen. Maar dan moet je me één ding vertellen.
Wie is de paus? - Weet ik niet.
Misschien iemand van mijn school.
Nu beledig je me. Ik loop even een blokje om.
Ga je gang, Sally.
Ik zou voor geen geld in jouw schoenen willen staan.
Vertel eens...
...hoe lust je je eieren?
We hebben het spook al een tijd niet meer gehoord. Het is vast weg.
Vast wel.
O, Dick? Is dat een spook dat uit de ventilatieschacht komt?
Ik zie je in de woonkamer.
Met wie bel je? - De Spokenjagers.
Ben je gek? Dit is hun drukste avond van het jaar.
Geef me je zaklantaarn.
Het spook krijgt de flat en de auto. Wij houden de kast.
We kunnen ze wat opfleuren met gele regenjassen.
Ik wil dapper zijn, maar ik ben te bang.
Voor je dapper kunt zijn, moet je eerst bang zijn.
Ware moed ligt in het overwinnen, niet in de afwezigheid van angst.
Dat is geniaal. Wie zegt dat?
De blauwe Power Ranger.
Ze hadden maar vier pakken meer.
Scharreleieren.
Ik geef me over. Ik vertel u alles.
Wie is de paus? - Wally Taylor.
West Division Street, nummer 215.
Hoe weten we dat dat de waarheid is?
Ik heb geen reden om te liegen.
Vuile verklikker. Maak dat je wegkomt.
Rennen, mevrouw. Ze zijn gek.
Wat heb je met die jongen gedaan?
We hebben het uit hem gekregen. Wally Taylor is de dader.
Wij zijn hier klaar, Tommy.
Er zit geen ei op de gevel. Alles is aan de binnenkant.
Bedankt, hoor. - Geen dank.
We hebben gewoon ons werk gedaan.
Bukken.
Goeie God.
Het was dus niet de paus. Het was Batman.
Kasper, het aardige spookje
Het onaardigste spookje dat ik ken.
Doorgaan, Harry. - Ik moet dringend naar de wc.
Angst is gewoon bio-chemisch dons als vulsel van je hersenen.
Je hebt daar een leuke appel opgedoken.
Ik laat mijn leven niet langer door angst beheersen.
Een zinnig mens gelooft niet aan spoken.
Ook niet aan ruimtewezens.
Het komt van achter die dozen. - Help even.
Als het ons bang wil maken, verplaatst het zijn dozen maar zelf.
Heb je wijwater?
Wat is dat? - Koffie.
Is hij gewijd? - Hij is in elk geval cafeïnevrij.
Ik ben de bevelvoerder. Op grond van de macht waarmee ik ben bekleed,
eis ik dat u vertrekt uit deze wereld en terugkeert naar uw oorsprong.
Het is de geest van Mrs Dubcek.
Waar bleven jullie? Ik heb me schor geschreeuwd.
Wat doet u hier?
Mijn aansteker was in de schacht gevallen.
Ik ging hem zoeken en raakte klem.
Waarom viel het licht uit?
Ik moest kortsluiting maken om mijn sigaret aan te steken.
Vanzelf.
Ik ben aan een sigaret toe.
Kijk naar me. Ik ben niet bang meer.
Ik kan alles doen wat ik maar wil. Alles, Harry. Alles.
Je hebt je angst overwonnen. Wat ga je nu doen?
Ik ga naar de dokter voor een check-up.
Ik weet niet waar ik zo bang voor was.
Het bloeddruk meten stelde niks voor. Mijn urinestaal was, zeg maar, royaal.
Als je je angst onder ogen ziet,
zie je dat er niks is om bang voor te zijn.
Blij dat te horen, Dick.
Eigenlijk is het voor ons elke dag Halloween.
Omdat we ons uitgeven voor iets wat we niet zijn?
Hoe zit het met die snor?
Ik heb een besluit genomen. De snor blijft.
Es muy macho.
Ik heb geleerd dat je altijd je angst onder ogen moet zien.
Want het is Mrs Dubcek maar die achter de muur zit.
Altijd? - Altijd.
Dat gillen, dat was Dubcek. Maar wie rammelde er met die kettingen?
Dat was de geest van Mr Ferguson.
Die is veertien jaar geleden gruwelijk vermoord in onze flat.
Ondertiteling: C@pt. Proton